De Duitse textiel- en modesector wil de ontwikkeling van een duurzaam terugnamesysteem voor textiel met een nieuw pilotproject voortstuwen. Dat blijkt uit een persbericht van de Gemeinsames Rücknahmesystem Servicegesellschaft mbH (GRS Service GmbH) van 9 september. Het doel is volgens dit bericht een modern EPR-systeem (Extended Producer Responsibility), dat fabrikanten niet alleen financieel betrekt, maar ook actief betrekt bij de vormgeving en uitvoering van textielrecycling.
In het project, gesubsidieerd door de Deutsche Bundesstiftung Umwelt (DBU),
zullen voortaan niet alleen verzamelingsquota onder de loep worden genomen, maar ook fabrikantgerelateerde parameters, milieueffecten en duurzaam ontwerp.
Geen wettelijke basis
Terwijl landen als Frankrijk en Nederland al textiel-EPR-systemen hebben ingevoerd, ontbreekt in Duitsland tot nu toe een wettelijke basis. De herziening van de EU-richtlijn inzake afvalkader biedt nu de kans om een praktisch, zonder bureaucratie en effectief systeem te ontwerpen, aldus de GRS Service GmbH.
„Wij hebben een textiel-EPR-systeem nodig dat ecologisch en economisch
werkt, juridisch waterdicht is en de realiteit van de industrie weerspiegelt – met name voor kleine en middelgrote ondernemingen“, zegt Jonas Stracke, hoofd Circulaire Economie bij het Gesamtverband Textil+Mode. „Met dure, bureaucratische systeemmonsters brengen wij de circulaire economie geen stap vooruit.“
Het project wordt gezamenlijk uitgevoerd met de GRS Servicegesellschaft mbH, de Stiftung GRS Batterien en het Forschungskuratorium Textil. Ervaringen uit andere afvalstromen – bijvoorbeeld batterijen, verpakkingen of elektrische apparaten – worden in de analyse
meegenomen. Dr. Julia Hobohm, directeur van de GRS Servicegesellschaft mbH, benadrukt:
„Onze ervaringen uit de batterijensector laten duidelijk zien welke fouten bij de invoering van een textiel-EPR-systeem in Duitsland absoluut vermeden moeten worden. Daartoe hoort ook de kritische toetsing van wettelijk vastgelegde verzamelquota.“
Het project loopt over 16 maanden en wordt wetenschappelijk begeleid. Het doel is een beoordelingssysteem dat de feitelijke milieueffecten meeneemt en de verantwoordelijkheid van de fabrikanten op een zinvolle manier uitbreidt, aldus
