To przejęcie ma dramatyczny charakter – ponieważ na europejskim rynku pojazdów użytkowych było, a właściwie do niedawna było, tylko czterech niezależnych dużych graczy: Daimler Trucks, Traton, grupa Volvo i do 31.7.2025: Iveco. Przy czym ostatnio Włosi sprawiali najmniejsze i najsłabsze wrażenie, co niestety nie było złudzeniem. Teraz Tata Motors chce przejąć, przez co Iveco stałoby się quasi siostrą Jaguar Land Rover – a Brytyjczyków Tata już finansował przez różne kryzysy.
Finalizacja transakcji zależy m.in. od pomyślnego przeniesienia działalności obronnej Iveco – w szczególności marek IDV i Astra – do Leonardo. Wartość przedsiębiorstwa w tym obszarze wynosi 1,7 miliarda euro. Sprzedaż ma zostać zakończona najpóźniej do 31 marca 2026 roku. Jeśli to się nie uda, działalność ta zostanie wydzielona do nowego, notowanego na giełdzie przedsiębiorstwa. Dla akcjonariuszy Iveco przewidziana jest specjalna dywidenda w wysokości
od 5,5 do 6,0 euro na akcję.
Olof Persson, dyrektor generalny grupy Iveco, mówi: „Dzięki połączeniu z Tata Motors otwieramy nowe możliwości, aby dalej rozwijać nasze zdolności przemysłowe, przyspieszać innowacje w zakresie transportu bezemisyjnego i rozwijać nasz zasięg na kluczowych rynkach globalnych. To połączenie pozwoli nam lepiej obsługiwać naszych klientów dzięki szerszemu, bardziej zaawansowanemu portfolio produktów i oferować długoterminową wartość wszystkim interesariuszom.”
Strategiczne cele i synergie rynkowe
Tata Motors i Iveco oczekują znaczących synergii z fuzji. Firmy uzupełniają się w swoich portfoliach produktowych i priorytetach geograficznych. Wspólnie dążą do rocznej sprzedaży na poziomie około 540 000 jednostek i oczekują całkowitego przychodu w wysokości około 22 miliardów euro. Przyszła dystrybucja działalności ma opierać się na Europie (50%), Indiach (35%) i Ameryce (15%).
Tata Motors postrzega przejęcie jako logiczny rozwój po wydzieleniu własnej działalności pojazdów
użytkowych, które ma zostać zakończone do końca 2025 roku. Z kolei Iveco liczy na wzmocnienie swojej innowacyjności poprzez połączenie – zwłaszcza w obszarze technologii napędów bezemisyjnych – oraz lepszy dostęp do rynków wzrostu.
Siedziba główna Iveco pozostaje w Turynie
Tata Motors zobowiązała się, że w ciągu pierwszych dwóch lat po zakończeniu przejęcia: nie zamknie fabryk ani nie zredukuje zatrudnienia jako bezpośredni skutek fuzji. Ponadto ma zostać zachowana marka, tożsamość przedsiębiorstwa i kultura grupy Iveco. Siedziba główna pozostanie w Turynie tak, jak niezależna struktura operacyjna. Dwóch niezależnych członków zarządu będzie monitorować przestrzeganie tych zobowiązań.
Największy akcjonariusz Iveco, spółka inwestycyjna Exor (z około 27% akcji i 43% praw głosu), już zatwierdziła przejęcie i sprzeda swoje udziały Tata Motors. Specjalne prawa głosu zostaną zwrócone Iveco.
W nadchodzących dniach zostanie zwołane nadzwyczajne zgromadzenie akcjonariuszy, aby poinformować o
transakcji i podjąć dalsze decyzje. W ciągu najbliższych trzech tygodni ma zostać złożony wniosek o zatwierdzenie dokumentu oferty przez włoski nadzór finansowy Consob. Ostateczne zakończenie transakcji spodziewane jest w drugim kwartale 2026 roku.
Co to oznacza?
Fakt, że Iveco w porównaniu z europejskimi konkurentami nieco pozostawało w tyle, już się ujawniał. Rynek pojazdów użytkowych jest niezwykle zmienny, a także Daimler Trucks, Traton i Volvo oszczędzają. Dla Iveco Tata to dobry interes: Hindusi wykazali się dotąd ogromną cierpliwością z Jaguar Land Rover i finansowali Brytyjczyków przez różne kryzysy po British Leyland, Ford, a także BMW. Mają także dostęp do dalszych rynków. Ciekawie będzie zobaczyć, w jakim stopniu umowa z Ford-Otosan dotycząca nowych kabin dla ciężkich serii pojazdów będzie miała wpływ na przejęcie. I w jakim stopniu Tata może dostarczyć Iveco dalsze technologie lub oprogramowanie.
