To przejęcie ma coś dramatycznego – ponieważ na europejskim rynku pojazdów użytkowych i tak istniało tylko czterech niezależnych dużych graczy: Daimler Trucks, Traton, Grupa Volvo i do 31.07.2025: Iveco. Przy czym Włosi ostatnio sprawiali najmniejsze i najsłabsze wrażenie, co niestety się nie myliło. Teraz Tata Motors chce przejąć, dzięki czemu Iveco stałoby się siostrą Jaguara Land Rovera – a Brytyjczyków Tata już finansował przez różne kryzysy.
Zakończenie transakcji zależy między innymi od pomyślnego przeniesienia działalności obronnej Iveco – zwłaszcza marek IDV i Astra – do Leonardo. Wartość przedsiębiorstwa w tym segmencie wynosi 1,7 miliarda euro. Sprzedaż ma zostać sfinalizowana najpóźniej do 31 marca 2026 roku. Jeśli to się nie uda, działalność zostanie wyodrębniona do nowej, notowanej na giełdzie spółki. Dla akcjonariuszy Iveco przewidziana jest specjalna dywidenda w wysokości od 5,5 do 6,0 euro
na akcję.
Olof Persson, prezes zarządu Grupy Iveco, mówi: „Dzięki połączeniu z Tata Motors otwieramy nowe możliwości podniesienia naszych zdolności przemysłowych, przyspieszenia innowacji w zakresie bezemisyjnego transportu i rozszerzenia naszego zasięgu w kluczowych globalnych rynkach. Ta kombinacja pozwoli nam lepiej obsługiwać naszych klientów dzięki szerszemu, bardziej zaawansowanemu portfolio produktów i oferować długoterminową wartość dla wszystkich interesariuszy.”
Strategiczne cele i synergie rynku
Tata Motors i Iveco oczekują od fuzji znaczących synergii. Firmy uzupełniają się w swoich portfoliach produktowych i geograficznych. Wspólnie dążą do osiągnięcia rocznej sprzedaży na poziomie około 540 000 jednostek i oczekują całkowitego obrotu na poziomie około 22 miliardów euro. Rozłożenie biznesu ma w przyszłości opierać się na Europie (50%), Indiach (35%) i Ameryce (15%).
Tata Motors postrzega przejęcie jako logiczny rozwój po wydzieleniu swojego własnego biznesu pojazdów użytkowych, które ma zostać
zakończone do końca 2025 roku. Z kolei Iveco spodziewa się, że dzięki połączeniu wzrośnie jego zdolność innowacyjna – zwłaszcza w obszarze technologii napędów bezemisyjnych – oraz lepszy dostęp do rynków wzrostu.
Siedziba główna Iveco pozostaje w Turynie
Tata Motors zobowiązało się, że w ciągu pierwszych dwóch lat po zakończeniu przejęcia: Nie zamknie zakładów ani nie przeprowadzi redukcji zatrudnienia jako bezpośredniego skutku fuzji. Dodatkowo marki, tożsamość firmy i kultura Grupy Iveco mają zostać zachowane. Siedziba główna pozostaje w Turynie, podobnie jak samodzielna struktura operacyjna. Dwóch niezależnych członków zarządu ma nadzorować przestrzeganie tych zobowiązań.
Największy akcjonariusz Iveco, firma inwestycyjna Exor (z około 27% akcji i 43% praw głosu), już wyraził zgodę na przejęcie i odda swoje udziały Tata Motors. Specjalne prawa głosu zostaną zwrócone Iveco.
W nadchodzących dniach zostanie zwołane nadzwyczajne walne zgromadzenie, aby poinformować
akcjonariuszy i podjąć dalsze decyzje. W ciągu najbliższych trzech tygodni wniosek o zatwierdzenie dokumentu oferty zostanie złożony w włoskim organie nadzoru finansowego Consob. Ostateczne zakończenie transakcji spodziewane jest w drugim kwartale 2026 roku.
Co to oznacza?
Fakt, że Iveco w porównaniu z europejskimi konkurentami znalazło się subtelnie w tyle, już się zarysował. Rynek pojazdów użytkowych jest niezwykle zmienny, a także Daimler Trucks, Traton i Volvo oszczędzają. Dla Iveco, Tata to dobry interes: Hindusi dotychczas wykazali się ogromną cierpliwością wobec Jaguara Land Rovera i już kilkakrotnie finansowali Brytyjczyków w różnych kryzysach po British Leyland, Ford i BMW. I mają dostęp do innych rynków. Można się spodziewać, w jaki sposób przejęcie wpłynie na umowę z Ford-Otosan odnośnie nowych kabin dla ciężkich serii pojazdów ciężarowych. I w jakim stopniu Tata może dostarczyć Iveco nową technologię lub
